اعجازی‌ست شراب

شعر از: دو مو، شاعر چینی

ترجمه: نفیسه نواب پور

----------------------------------------

اعجازی‌ست شراب، در باران پاییز،

خانه‌ی سرد است، در بارش برگ.

زاهد به خواب می‌رود کمی

سپس باز می‌ریزد و می‌نوشد

جام دیگری.

بیرون پنجره

شعر از: دو مو، شاعر چینی

ترجمه: نفیسه نواب پور

----------------------------------------

بیرون پنجره، برف و باد به هم می‌خورند

شومینه را روشن می‌کنم، بطری شراب را باز می‌کنم

مثل قایق ماهیگیری در باران

کشتی‌ام، یله بر رودخانه‌ی پاییزی.

پرواز کن پرنده

شعر از: وانگ وای

ترجمه: نفیسه نواب پور

----------------------------------------

پرواز کن پرنده، به دوردست پرواز کن

کوهستان دوباره رنگ پاییز گرفته

بالا به پایین، آبشار «هوازی»

افسردگی بی‌ انتهاست.

پرنده‌ای پرواز می‌کند، به دور دست

کوه‌ها باز رنگ پاییز گرفته‌اند.

بالا به پایین، آبشار «هوازی»

افسردگی بی‌پایان است.

از آسمان ماهی می‌بارد

از آسمان ماهی می‌بارد

ماهی‌های سرخ

ماهی‌های سیاه

ماهی‌های زرد

تُنگ تُنگ آب به کوچه می‌بریم

که ماهی‌های نیمه‌جان را نجات دهیم

ولی مگر ما چند نفریم؟

نمی‌دانم اینهمه ماهی

از کدام دریا آمده‌اند

با کدام ابر آمده‌اند

ماه سفید به قهقهه می‌خندد

خنده‌اش رعد بی‌باران است

از آسمان مثل برگ

مثل ستاره

ماهی می‌بارد

دخترها می‌گویند 

دامن‌های پارچه‌ای ما

حوضچه‌های خوبی نیستند

دست‌های کوچک ما

آب را نگه نمی‌دارند

ماه سفید به قهقهه می‌خندد

خنده‌اش غرش طوفان است

هنوز از آسمان

مثل شکوفه، ماهی می‌بارد

بچه‌ها می‌گویند

ظرف‌های بستنی ما

برای ماهی‌ها کوچکند

بادکنک‌هایمان

بالا نمی‌روند

روی زمین می‌ترکند

ماه سفید به قهقهه می‌خندد

خنده‌اش هراس هجوم تاریکی‌ست

ماهی‌ها در کلاه‌های مردان، بی‌قرارند

ماهی‌های سیاه روی زمین می‌میرند

ماهی‌های قرمز می‌میرند

ماهی‌های زرد می‌میرند

ماه به قهقهه می‌خندد

فریادم

خشم دریایی‌ست که نیستم.

سفید

از میان تمام رنگ‌های دنیا

تنها یک رنگِ برگزیده‌ وجود دارد:

سفید

سفیدِ آب و سفیدِ آسمان

سفیدِ ساحل ماسه‌ای و 

سفیدِ آفتاب خوردگی صخره‌ها

آه، دریانوردان، دریانوردان شجاع

سوار بر کشتی‌های بزرگ

به عمق اقیانوس‌ها بروید

ما زن‌های دلتنگ در ساحل

برای شما دستمال‌های سفید تکان می‌دهیم

و عشق‌‌های سفید شما را

در رگ‌های سرخ خود حفظ خواهیم کرد

آه دریانوردان، دریانوردان مغرور

ما شوریِ سفید آب را دوست خواهیم داشت

هر روز بر بلندترین صخره‌ها به دعا خواهیم نشست

پروارترین دام‌ها را برای شما قربانی خواهیم کرد

و مرغوب‌ترین برگ‌ها را دود خواهیم داد

آه دریانوردان، دریانوردان جوان

ما از خانه‌های شما حفاظت خواهیم کرد

کودکان شما را شیر سفید خواهیم نوشاند

با پیکرهای زنانه‌ی پاک

چشم‌براهتان خواهیم ماند

آه دریانوردان

ما هدیه از شما

دسته‌ موهای سفید می‌خواهیم

نگاه‌های عمیقِ روشن

و قصه‌های باورنکردنی.